Mięsko cewkowe (łac. Caruncula urethrae) jest najczęściej występującą zmianą łagodną w okolicy ujścia zewnętrznego cewki moczowej u kobiet. Mięsko cewkowe opisywane jest jako żywoczerwony polip wyrastający na tylnym obwodzie ujścia zewnętrznego cewki moczowej. Zmiana z reguły jest niewielkich rozmiarów – kilka milimetrów, ale w przypadku stanu zapalnego lub wykrzepnięcia naczyń żylnych w obrębie guza może objawiać się jako sino-czerwony guz wielkości czereśni. W większości przypadków mięsko cewkowe nie daje żadnych dolegliwości i jest rozpoznawane przez ginekologa podczas badania ginekologicznego.

Czym jest mięsko cewkowe?

Mięsko cewkowe jest zmianą łagodną wyrastającą z ujścia zewnętrznego cewki moczowej u kobiet po menopauzie. Etiologia czyli przyczyna powstawania mięska cewkowego związana jest z wynicowaniem śluzówki cewki moczowej w wyniku spadku stężenia estrogenów czyli żeńskich hormonów płciowych. Wynicowanie śluzówki i jej miejscowe podrażnienie wywołuje miejscowy, niebakteryjny stan zapalny i bujanie ziarniny zapalnej w ujściu cewki moczowej.

Jakie są objawy mięska cewkowego?

Mięsko cewkowe objawia się jako żywoczerwony, polipowaty guzek zlokalizowany na tylnym obwodzie cewki moczowej. Wielkość zmiany może być różna – od ledwie widocznego polipa po duże, zmienione niedokrwiennie zmiany wielkości dużej maliny. U większości pacjentek mięsko cewkowe nie daje żadnych objawów i jest przypadkowo rozpoznawane w badaniu ginekologicznym. Mięsko cewkowe może być przyczyną plamienia bielizny a nawet powodować krwawienie, które często mylone jest z krwawieniem z dróg rodnych. W przypadku dużych zmian mogą wystąpić ból w czasie stosunków płciowych i dyskomfort w czasie oddawania moczu.

Leczenie mięska cewkowego

W przypadku drobnych zmian, które są bezobjawowe i nie budzą wątpliwości leczenie polega na miejscowym stosowaniu preparatów zawierających estrogen. Jeśli zmiana jest duża, powoduje krwawienia, dyskomfort lub ma niejasny obraz leczenie polega na chirurgicznym wycięciu. Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu dożylnym lub miejscowym. Urolog po uchwyceniu mięska cewkowego specjalnymi kleszczykami wycina je nożem. W przypadku drobnych zmian miejsce po usunięciu guza może być skoagulowane natomiast większe ubytki śluzówki wymagają zbliżenia wchłanialną nicią chirurgiczną (nie wymaga usunięcia). Po zabiegu w większości przypadków zakładany jest cewnik Foley’a. Usunięte mięsko cewkowe wysyłane jest do oceny histopatologicznej. Wynik badania histopatologicznego uzyskuje się w ciągu 2-3 tygodni od operacji.

Najczęstsze wątpliwości pacjentek związane z mięskiem cewkowym

W momencie rozpoznania mięska cewkowego zawsze pojawia się stres czy znaleziona zmiana nie jest rakiem cewki moczowej. Rak cewki występuje niesłychanie rzadko a mięsko cewkowe zgodnie z nomenklaturą histopatologiczną jest nowotworem łagodnym, który nie zwiększa ryzyka nowotworzenia w obrębie cewki moczowej. Leczeniem mięska cewkowego zajmują się urolodzy i może ono polegać na leczeniu farmakologicznym preparatem estrogenowym stosowanym miejscowo lub chirurgicznym wycięciu zmiany.